مدیریت حساسیت‌های پس از درمان در ترمیم‌های کامپوزیتی
شکایت بیمار از درد یا حساسیت به سرما و گرما پس از ترمیم کامپوزیت، یکی از چالش‌های آزاردهنده در مطب دندانپزشکی است. شناخت علل میکروسکوپی این پدیده به پیشگیری کامل از آن کمک می‌کند.
دلایل اصلی حساسیت پس از ترمیم:
- تئوری هیدرودینامیک: در صورت عدم مهر و موم کامل توبول‌های عاجی توسط باندینگ، حرکت مایع درون توبول‌ها پایانه‌های عصبی را تحریک کرده و درد ایجاد می‌کند.
- انقباض پلیمریزاسیون (Shrinkage Stress): انقباض کامپوزیت در حین لایت‌کیور می‌تواند باعث کشیده شدن دیواره‌های دندان و ایجاد میکرو‌گپ در مرز دندان و ترمیم شود.
- اچ بیش از حد عاج دندان (Over-etching): دمینرالیزه کردن عمیق عاج بدون نفوذ کامل باندینگ به تمام عمق اچ شده.
راهکارهای پیشگیری:
- تکنیک لیرینگ (Incremental Layering): قرار دادن کامپوزیت در لایه‌های نازک (حداکثر ۲ میلی‌متر) جهت کاهش تنش انقباضی.
- استفاده از سیستم‌های Self-Etch یا Universal: این باندینگ‌ها به دلیل عدم اسیدی کردن شدید عاج دندان، به شکل چشمگیری ریسک حساسیت را کاهش می‌دهند.
- استفاده از لاینرها: در حفرات عمیق، استفاده از گلاس‌آینومر یا خمیرهای پانسمان لایت‌کیور به عنوان لاینر محافظ توصیه می‌شود.